Kategoria:

Recenzja: „Ultraprzetworzeni ludzie”, C. van Tulleken, 2023

by

Zamieszczone na blogu recenzje książek i filmów zawierają moje osobiste interpretacje i przemyślenia. Nie stanowią one efektu współpracy komercyjnej.

*RECENZJA NIE ZAWIERA SPOJLERÓW*

Wśród Millenialsów popularnością cieszy się żart, że ci sami koledzy, którzy kiedyś namawiali się nawzajem do najdzikszych ekscesów alkoholowych (i nie tylko), dziś skrupulatnie pilnują, czy przyjaciel/przyjaciółka zdrowo się odżywiają. To prawda, im bliżej 40-tki tym bardziej dociera do nas świadomość własnej śmiertelności, a im mocniejszy ból pleców, tym wyraźniej czujemy, że nie jesteśmy niezniszczalni.

Tylko że łatwo wpaść ze skrajności w skrajność. Kiedyś? 1,5 promila zajedzone tłustym kebsem z podejrzanej budy czynnej o 3:00 w nocy. Dziś? Dieta keto, post sokowy, wiosenny detoks, produkty light i zero. Które podejście jest lepsze? Chris van Tulleken ujawnia, że żadne.

Ta książka naprawdę boli. Autor skrupulatnie tłumaczy, co kryje się pod niewinnymi pojęciami takimi jak „emulgatory” czy „utwardzone oleje”. Z kart wyłania się obraz nędzy i rozpaczy – albo świadomie faszerujemy się fast-foodami z myślą, że na coś trzeba umrzeć, albo w najlepszej wierze zamieniamy „zły” cukier na jeszcze gorsze słodziki, które dziurawią nam mózgi (a za ich pośrednictwem – jelita).

Chris van Tulleken od samego początku wychodzi z jasnym przekazem: nie zależy mu, żebyśmy nagle wszyscy przeszli na dietę organiczną, ale jedynie na tym, żebyśmy po prostu wiedzieli, co wkładamy do ust. I nie pisze z perspektywy kolejnego guru wellness – ma nie tylko gruntowne wykształcenie medyczne i wieloletnią praktykę, ale też wyjątkową wrażliwość i wyczucie realiów. Wie, że czasami po prostu nie ma pod ręką nic innego, niż złapana na szybko przekąska z drive thru. Nie sugeruje, że czytelnik umrze po jednym hamburgerze z mechanicznie oddzielonego mięsa, zapakowanym w bułkę tak nafaszerowaną konserwantami, że nie rozłoży się aż do wybuchu Słońca. Zachęca jednak, abyśmy zaznajomili się ze składnikami produktów spożywczych, by w pełni świadomie komponować nasze posiłki.

Ta książka w wielu czytelnikach wzbudzi gniew. To całkowicie normalne – dysonans poznawczy dla nikogo nie jest przyjemny. Uświadomienie sobie, że od lat wybieramy rzekomo zdrowsze słodycze z maltodekstryną, która może nam zrobić więcej szkody niż zwykły cukier, wymaga odwagi moralnej i przemodelowania sposobu myślenia.

Czy warto? Mogę mówić tylko na własnym przykładzie – i jak dla mnie – tak, zdecydowanie. Przyznaję, że po lekturze przeżyłam kilka tygodni kulinarnej histerii i wyeliminowałam z jadłospisu bardzo wiele produktów, łącznie z uwielbianymi wegańskimi zamiennikami jajek. Obecnie podchodzę do tematu znacznie spokojniej i akceptuję zawartość np. rafinowanego oleju w paście kanapkowej. A jednocześnie wszedł mi w krew nawyk dokładnego czytania etykiet i silna motywacja do przygotowywania posiłków przede wszystkim z surowców świeżych – nie zawsze ekologicznych i organicznych, bo nie jestem milionerką.

Po prostu przeczytaj i sprawdź, czy czasami nie trujesz siebie i swojej rodziny.

***

Na tym blogu nie znajdziesz recenzji dzieł, które mi się nie podobały. Są tu tylko polecajki książek i filmów, które w mojej subiektywnej opinii są naprawdę warte przeczytania i obejrzenia. Jeśli trafiam w Twój gust, tutaj publikuję recenzje wszystkich książek, jakie czytam.