Kategoria:

Recenzja: „Dlaczego umieramy”, V. Ramakrishnan, 2024

by

Zamieszczone na blogu recenzje książek i filmów zawierają moje osobiste interpretacje i przemyślenia. Nie stanowią one efektu współpracy komercyjnej.

*RECENZJA NIE ZAWIERA SPOJLERÓW*

Jak długo chciałxbyś żyć, gdybyś mxgłx wybierać? 100 lat? 150? 200? Jeszcze więcej? A może… wiecznie? Takie pytania nie są nowością – od tysięcy lat ludzkość poszukuje sposobu na nieśmiertelność. Jak do tej pory takiej szansy nie dały nauka i medycyna, więc ratunku szukamy u kapłanów i szamanów. Niemal każdy system religijny obiecuje życie wieczne w zamian za przestrzeganie określonego kodeksu w trakcie tego, co wierzący nazywają życiem doczesnym.

Ostatnie dekady przyniosły jednak tak wiele naukowych przełomów, że z coraz większą śmiałością odważamy się wydzierać bogom ogień nieśmiertelności. Być może jest ona na wyciągnięcie ręki? Być może już tylko lata dzielą nas od wynalezienia leku na śmierć?

Venki Ramakrishnan wkłada kij w to mrowisko, odurzone ekstatycznymi oparami życia wiecznego. Najpierw metodycznie opisuje sam mechanizm starzenia się i śmierci, odsłaniając przy tym najgłębsze zakamarki życia, w jego wymiarze osobniczym, gatunkowym i molekularnym. A następnie pyta: czy naprawdę chcemy żyć wiecznie, albo nawet „tylko” bardzo długo? Czyżby już nie dawały nam się we znaki skutki ingerowania medycyny w naturalny cykl życia? Czy nie dostrzegamy, że te wygrane w oszukańczej grze dekady spędzamy pogrążeni w fizycznym i psychicznym cierpieniu, dręczeni chorobami, opuszczani przez ukochanych?

Ramakrishnan nie daje banalnych odpowiedzi. Daje natomiast nadzieję przekraczającą wszystkie systemy religijne – tak potężną, że udźwignąć ją może tylko Nauka – ten czysty język Natury. Że wszyscy mieliśmy wspólny początek. Że nasze atomy zrodziły się w wybuchu gwiazdy. Że po naszej śmierci, w wyniku rozkładu, powrócą do puli wszechświata. Że w ten czy inny sposób, jesteśmy wieczni.

Słowa Ramakrishnana – laureata Nobla w dziedzinie chemii z 2009 roku – stanowią jedno z mott tej strony. Ale tu przytoczę inny cytat:

Nieuchronne siły entropii – która jest miarą stopnia nieuporządkowania – dążą do nieporządku i rozpadu, unicestwiając marzenie o nieśmiertelności.

***

Na tym blogu nie znajdziesz recenzji dzieł, które mi się nie podobały. Są tu tylko polecajki książek i filmów, które w mojej subiektywnej opinii są naprawdę warte przeczytania i obejrzenia. Jeśli trafiam w Twój gust, tutaj publikuję recenzje wszystkich książek, jakie czytam.